DE WERELD NU

Zelfverdediging of omzichtigheid?

Bedreigingen, eenheid van prijs, een land van deugers, Academisch tuig, Stalinisme, Duitsland, Applestore overval, Olympische Spelen, Rechters, wereldregering, Oekraïne, Therapeutenangst, Qatar

Noopt de realiteit tot het ontwikkelen van zelfverdediging, of moet je leren dat omzichtigheid soms beter is dan jezelf zijn?

Het vermogen tot verbazing is een kenmerk van beschaving. Een kenmerk dat de ratjes die in dit verhaal als de slechteriken figureren niet bezitten. Dat is reden hen te beklagen – hun leven zal niet eenvoudig blijken, hoe eenvoudig ze zelf ook zijn. Tegelijkertijd maakt het me razend te moeten lezen dat:

De 14-jarige Frédérique liep vandaag gewoon op straat in Amstelveen toen een jongen van een jaar of 13 haar lastig viel. ‘Ben je een jongen of een meisje?’, vroeg hij. Toen ze niet wilde antwoorden, sloeg hij haar compleet in elkaar. Nu zit ze met een gebroken kaak, tanden en neus in het ziekenhuis, waar ze moet overnachten.

Kolerelijers, Naar hun achtergrond hoef je nauwelijks te raden, er zijn maar weinig kinderen tegenwoordig die zo onzeker over zichzelf en hun identiteit zijn als allochtonen van een zeker soort. Dat neemt niet weg dat de overbeschaafde reactie van de vader van dit kind me kotsen deed:

Groot nieuws maakte de staatsomroep er ook niet van.

Zelfverdediging

Haar vader Paul Brink is vooral verdrietig en verbijsterd, vertelt hij telefonisch vanuit het ziekenhuis. “Waarom zou je in godsnaam zoiets doen? Wat bezielt je?”

De rest van het incident kunt u lezen bij de link naar RTL, maar dat deze man zijn kinderen niet opvoedt met het oog op de toekomst die ze tegemoet gaan, wil ik eerst nog even kwijt.

Niet dat mijn ouders een honkbalknuppel grepen als mij iets dergelijks overkwam, maar dat je je er zelfs niet boos over maken kunt is pas echt verbijsterend. Wat is het beeld dat een kind zo van zijn ouders krijgt? Ik geloof niet dat ik het weten wil.

Mij is genoeg van dergelijke ongein overkomen[1] nadat ik als 8-jarige in een nieuwe wijk kwam te wonen, waar andere mores golden dan die ik gewend was. De agressie die de onmacht van geestelijk en sociaal zwakzinnigen kenmerkt, ken ik daardoor maar al te goed. Het was waarom ik tijdens mijn studie acht jaar portier was bij een studentenclub – mijn ego had het niet nodig, maar het vervulde een goed doel als bijstand voor mensen die ook niet waren opgegroeid met de noodzaak van weerbaarheid, en het besef van de noodzaak tot omzichtigheid in de omgang met mensen die je zelf nooit zou uitnodigen op je verjaardagsfeestje. Nog afgezien van wat ik als autist leerde over de manier waarop je met mensen om moet gaan – iets dat veel mensen van nature beseffen of hebben geleerd.

De Frederique die hiervan het slachtoffer werd besefte herkenbaar niet wat haar overkomen ging. Ze was niet voorbereid op wat er gebeuren zou als ze het juiste antwoord gaf dat haar thuis werd ingeprent – iets dat ik van die ouders in haar kennelijke leefsituatie eigenlijk onvergeeflijk vind. Het is stuitend als een ouder daar vervolgens nog zo vanuit de hoogte op reageert. Vader Paul liet merken de mishandelaar van zijn dochter vooral beklagenswaardig te vinden, maar natuurlijk wel aangifte te doen.

Gaat deze vader aangifte doen tegen een regering die hordes onbeschaafd tuig het land binnen liet? Natuurlijk niet, hij gaat zich beklagen over de gevolgen daarvan, en de pech die zijn dochter had die te moeten ondergaan. Iets anders zou hij als wraakzucht beschouwen, en daar willen mensen als deze boven blijven staan.

Dat daarmee het lijden van zijn eigen kinderen – en dat van anderen – in stand blijft zal hij weigeren te erkennen. Het is een geestelijke exercitie die hem een paar jaar therapie zou kosten om er mee te leren om gaan als dat besef ooit zou doordringen. Dat hij niet alleen een lul is, maar ook medeschuldig. Want hoezeer wat hier gebeurde ook de schuld is van de gebrekkige beschaving van de jongen die hier uit zijn dak ging – het is bijna evenzeer de schuld van ouders die hun kinderen hierop niet beter voorbereiden.

Je kunt niet ieder kind de fijne kneepjes van zelfverdediging leren, maar de fijne kneepjes van omzichtigheid zou als verplichting meer erkend moeten worden. Al zullen deze ouders dit mogelijk als racistisch beoordelen – derhalve doen ze dat niet.

Overigens ben ik van mening dat je dit soort tuig van overheidswege moet afstraffen met een lange lat. Gedoseerd verrot slaan, derhalve. Dat is iets wat ze het best begrijpen, en is daarom een humaner maatregel dan lange gesprekken waarbij ze niet toe in staat zijn er lering uit te trekken. Voor hen is dat een subtiele marteling, die hen met ressentimenten vervult.

Als je het zo belangrijk vindt dit soort volk in dit land te houden dien je ook bereid te zijn de consequenties daarvan te accepteren – wie daartoe niet bereid is, is voor de volle 100% medeplichtig aan mishandelingen als deze. Of het je kind is of niet.


  1. Ik had nog geluk. De autochtone jeugd werd in die tijd opgevoed met de inprenting vooral geen onherstelbare schade aan te richten. Die restrictie lijkt bij de aanvallers van Frederique afwezig, en ook dat is een aanwijzing voor in welke hoek de daders gezocht moeten worden.

Meer over zelfverdediging en de maatschappelijke consequenties vindt u hier.

9 reacties

  1. carthago schreef:

    In shithole.NL is het tolerantiealtaar al omGESLAGEN naar het kinderofferaltaar. Wat een “vader”land ,wat een volk .

  2. Willie schreef:

    BN’ers en politici op een na zullen het werkelijke probleem niet noemen. dan kunnen zich zelf niet meer profileren met aandacht op twitter enz..

  3. Johan P schreef:

    Ik heb geen eigen kinderen, maar mijn geadopteerde kinderen, peetkinderen, neefjes en nichtjes hebben allemaal een minimale kennis van gerichte zelfverdediging van mij meegekregen. Ongewapend vechten, zowel als de basis van het gebruik van een mes (plus het advies om ALTIJD ten minste een zakmes bij zich te hebben). En sinds ik in de VS woon, ook de basis van pistool en geweerschieten (en veilig omgaan met vuurwapens uiteraard).

  4. Grapjas schreef:

    Het ia de SLAPZAKKERIJ van dit soort vaders die Nederlandse kinderen tot prooi maakt.
    En datvoelen primaten feilloos aan. Daarbij wordt een Nederlander die zichzelf danwel zijn kinderen beschermt altijd vele malen harder aangepakt dan de agressor.
    Vamaf dag 1 heb ik mijn kinderen duidelijk gemaakt wat de gevolgen zijn van een IQ tussen de 50 (bijna debiel) tot 70 (te zwak begaafd om mee te kunnrn komen in oze maatschappij) . geen vermogen tot rede; zowel intellectueel als cultureel. Geen consensus maar primitieve doninantie, etc.
    Na de eerate waarachuwing bij dergelijk volk- timmer je er direct zo hatd en.medogenloos op los.
    NIEMAND heeft het recht je aan te raken.
    En mededogen met een agressor os geen beschaving- maar lafheid.
    Tot nu toe hebben ze diverse vechtpartijen mee m9gen maken dankzij de ‘ aanwinsten van links’- waarbij ze dankzij een weerbare opvoeding glorieus uitkwamen
    Want agressie- daar zijn de eencelligen goed in.
    Maar dat maakt iemand nog geen bekwaam vechter. Opvoeding en training wel, merkten de allochtonen die mijn kinderen lastigvielen.
    En mocht er zoiets lafs gebeuren als wat deze jongen (‘Grederique?’ ) overkwam, dan zou ik gaan jágen om zulk uitschot op gewelddadige wijze te leren dat ze de verkeerde hebben gepakt. Want de overheid beschermt ons niet alleen noet- ze matst dat importtuig op elke wijze bij ‘ bestraffing’ .
    Aldus mogen wij dat als vrij mens zelf bewerkstelligen. Survival is een natuurlijk recht- en geen tochtige D66- rechterin die dat gaat voorkomen in mijn en ons geval.

  5. scherpschutter1943 schreef:

    Als de staat je niet beschermd moet je je zelf beschermen, dat is je plicht. Je aanvaller met een groter geweld neerslaan dan dat hij zelf gebruikt. Volgens de strafwet moet het gebruikte geweld proportioneel zijn maar dat is gelul. Wees meedogenloos tegenover je aanvaller. En beste dood66 rechters “uw recht is het mijne niet”.

  6. Realist1966 schreef:

    De agressie wordt nu gegooid op het vermeende gendergebeuren en het feit dat het slachtoffer een vraag niet naar tevredenheid beantwoordde. Het dringt maar niet door dat dit soort daders helemaal geen reden nodig hebben. Zij zoeken iemand uit die ze menen aan te kunnen (hoe kwetsbaarder, hoe beter), leggen met een smoesje soort van ‘contact’ en leven vervolgens hun lusten en frustraties op het doelwit uit. In hun richting kijken is soms al voldoende, er is achteraf altijd een ‘reden’ die hen provoceerde. Het ligt dus altijd aan het slachtoffer. Waarna de media en de rechterlijke macht op zoek gaan naar een verontschuldiging die altijd gezocht word in omgeving en opvoeding, oftewel ‘ze kunnen er niks aan doen want Van der Gijp en biologieleraren hebben hen geleerd in hokjes te denken’. Wanneer ziet men eens in dat dit gewoon tuig betreft en het lage iq, de agressie en criminaliteit in deze gasten genetisch is ingebakken, wat door de achterlijke de islam nog wordt versterkt? Zodat we echt passende maatregelen kunnen treffen, zoals niet binnenlaten in ons land, geen paspoort verstrekken en uitzetten? Scheelt een hoop Frederiques…

  7. John schreef:

    Je moet je zelf kunnen verdedigen maar tegen 2 marokaanse kopschoppers maak je niet veel kans. Vroeger lukte het nog wel want het was niet zo extreem. Als je op de grond lag hield men op. Trgenwoordig schoppen ze je tegen je hoofd met de bedoeling om te vermoorden. Kopschoppen moet dus altijd bestraft worden als poging tot doodslag, moord. Die vader van dat meisje is totaal geschift! Nu ik ouder ben vermijd ik zo veel mogelijk plaatsen o.a. Amsterdam waar je dit tuig tegen kunt komen. Je kan al in de problemen komen als je naar ze kijkt. Als ik me nu zou moeten verdedigen zou dat alleen nog met een vuurwapen kunnen lukken en zo ver wil ik het niet laten komen.

  8. Johan P schreef:

    @John
    Kinderen op kickboxen en/of krav maga doen. Of systema als je dat kunt vinden. Nog beter, zelf en je vrouw ook meedoen.
    Daarnaast kali of escrima omdat de focus daar ligt op het gebruik van mes en stok. Leer jezelf en je kinderen aan om altijd een (zak)mes te dragen.
    En nooit, nooit, nooit wasrschuwen dat je aan een vechtsport doet. Als ze je niet lastigvallen gaat t ze geen zak aan, doen ze dat wel san merken ze dat vanzelf en dan is verrassing een groot wapen. En mocht het tot een confrontsyie komen, dan altijd uitgaan van het idee dat ze je willen vermoorden en dus zelf gaan voor het toebrengen van ernstige schade of dood, sat is de enige manier om zeker te zijn.
    Beter mediteren in de nor, dan invalide thuis.

  9. Johan P schreef:

    Excuses voor de typo’s hierboven mijn vingers zijn te dik voor mijn mobiel en debielen als die vader laten mijn bloed koken