DE WERELD NU

Bureaucratie – het betere is de vijand van het goede

Seks robot 3

Wat bureaucratie echt is ga je pas beseffen als je door een molen bent gegaan waarin van je wordt geëist jezelf continu te verbeteren.

Le mieux est l’enemi du bien.

Vroeger – een jaar of 30 geleden – besefte men dat nog niet zo goed, en kreeg je allerlei verbetermanagement, waarbij het er om ging jaarlijks vooruitgang te maken. In één keer in een grote klap zaken fundamenteel aanpassen in positieve zin werd in dergelijke systemen niet beloond. Ieder jaar een klein stapje, daar ging het om.

Maar omdat een bureaucratie zoals de overheid die heeft anders werkt, is dat systeem weer gedumpt – ik neem aan omdat ze er bloedzenuwachtig van werden? Dat zou zowel verstandig als redelijk zijn geweest. Maar ongetwijfeld is het afgeschaft door iemand die constateerde dat het voor de overheid niet werkt, al die ISO-systemen. Iets dat overigens direct wordt beseft door de generatie managers die er mee werd opgeleid (waar ik toen onderdeel van uitmaakte).

Tegenwoordig gaat het dus weer met grote stappen snel thuis. Terecht. dat geldt ook voor die energielabels, heeft een heldere geest recent besloten, en hoppekee:

Bureaucratie

De NOS bericht zuinigjes:  de beste van gisteren scoort nu nog maar een F en laat daarmee zien niets van het probleem te begrijpen.

Veel apparaten met een groen energielabel die voorheen hoog scoorden op duurzaamheid scoren vanaf vandaag een stuk slechter. Voor koelkasten, wasmachines, vaatwassers, televisies en diepvriezers geldt voortaan een nieuw label met andere criteria. Een koelkast die gisteren nog een label met A+++ had, kan nu in categorie F vallen.

Duidelijk is dat het gaat om een relatieve waardering. Dan is een neuslengte plotsklaps genoeg om een kwaliteitsklasse hoger te zitten. En de apparaten die met kleine aanpassingen een stuk beter zouden kunnen, komen dan ineens in de laagste klasse terecht.

Het vorige energielabel was tien jaar oud en aan vervanging toe, zegt Pim Nusselder van voorlichtingsorganisatie Milieu Centraal. “Alles zat bijna op het hoogste niveau, op A+++. Nu is er weer iets te kiezen.”

Sprint
Vergelijk het met de 100 meter sprint in de atletiek. De wereldrecordhouder/wereldkampioen is klasse A, geen twijfel mogelijk. De twee of drie die dicht in zijn buurt bleven tijdens befaamde races mogelijk ook, nog net. Andere deelneemers zullen niet meer dan B zijn. U en ik zijn G’tjes. Domweg omdat we niet beter kunnen, en zelfs niet in de buurt van zo’n wereldrecord komen zonder een fraaie Maserati onder ons zitvlak. Als we in onze jeugd harder hadden getraind, waren we misschien ooit D’tjes geweest, maar mettertijd al weer afgezakt naar de F van nu.

Als een tevreden F, kan ik u wel vertellen: iedere dag trainen voor de 100 meter sprint? Ik moet er niet aan denken!

De vraag of het zinvol is om een A te willen zijn wordt nooit gesteld, maar is voor veel apparaten relevant. Als aan al dat ‘betere’ een prijskaartje hangt, dan is de keus voor een C heel verdedigbaar. En als uw vrouw hysterisch wordt omdat zij de energie rekening betaalt, dan koopt u voor haar een rollenbank waarop ze kan trainen voor die 100 meter sprint.

bureaucratie

Zo’n rollenbank waarmee tegelijk stroom wordt opgewekt. Zo wordt uw huis stiekem toch nog een B’tje, wellicht. Het gevaar van zonnepanelen ziet u hier onder, en dat heeft u dan ook niet meer. Houd alleen wel een oogje op uw vrouw: hardlopers zijn doodlopers, en dat zou toch zonde zijn, nietwaar?

3 reacties

  1. M. De Jong schreef:

    Dan krijgt mijn 6 cilinder Kia Sorento V6 3.3L een energielabel K toegewezen😂😂😂

  2. Jan de Jong schreef:

    Het prijskaartje dat aan A hangt is vaak dat het minder goed werkt, Langer (af)wassen, langer stofzuigen enz.. En dat het minder duurzaam (oorspronkelijke betekenis) is en niet te repareren. Eerder nieuwe kopen.

  3. Dick Kraaij schreef:

    Auto’s zijn sinds de jaren zestig steeds zuiniger geworden en zijn door een fase gegaan waarin de klant een hoge prijs betaalde wegens de meest krankzinnige storingen. Die fase lijkt overwonnen, en duurde bij de Aziatische merken sowieso korter dan bij de Europese (met name de Franse). Waarom schrijf ik dit eigenlijk? Tja, ik ben er niet uit. Behalve dit: uiteindelijk betaalt de consument het gelag. PS: In Cuba rijdt alles dat eind jaren vijftig gemaakt is, nog steeds rond.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.