DE WERELD NU

Kindboete moet zorgloon worden

Zorgloon 5

Het woord kindboete is een ongezonde attitude tegenover werk, dat ‘beloond met een zorgloon’ beter gediend zou zijn.

In zijn column ‘Kindboete’ (Volkskrant 14 september 2019) bespreekt Frank Kalshoven de resultaten van een SCP rapport, waaruit blijkt dat vrouwen er bij het krijgen van kinderen 40% in salaris op achteruitgaan. Dat vindt hij een zorgelijke zaak, vooral omdat dit de economische zelfstandigheid van vrouwen bij eventuele scheiding in gevaar brengt. Dat is waar, maar opmerkelijk is dat hij in het hele verhaal in het geheel geen oog heeft voor de kinderen.

Het is al langer bekend: Nederland is een land van anderhalfverdieners. Als er kinderen komen kiezen stellen ervoor om minder te gaan werken. In de meeste gevallen blijft de man 100% werken en gaat de vrouw terug naar 60%. Het gebrek aan betaalbare kinderopvang is één van de redenen daarvoor; dat vrouwen vaker dan mannen een baan hebben waarin deeltijdwerk gebruikelijk en mogelijk is een tweede. Ten derde verdient de vrouw vaak minder dan de man, waardoor er economisch gezien minder schade wordt geleden wanneer zij minder gaat werken. Tot slot nemen vrouwen vaker de zorg voor huis en haard op zich dan mannen. Dat heeft, naast genoemde economische gronden belangrijke biologische en culturele oorzaken.

Kalshoven concentreert zich op de economische gevolgen – de economische onzelfstandigheid van de vrouw na scheiding – en gaat volstrekt voorbij aan de positieve kanten. Het krijgen en opvoeden van kinderen heeft maatschappelijk nut, verbind je met de toekomst en is leuk. Het gezin is helemaal niet zo’n slechte plaats om daar voor te zorgen. En bovendien: hoe zit het met die zelfstandigheid? Financieel zijn de vrouwen in kwestie  – deels – afhankelijk van hun man, maar hoe zelfstandig zijn ze als ze in een fulltime baan werken?

Kalshoven vergeet dat veel vrouwen graag thuis wíllen zijn als de kinderen uit school komen. Zelf zorgen, zelf je kinderen zien opgroeien, zelf betrokken zijn bij hun ontwikkeling. Lang niet alle vrouwen willen dat aan hun man overlaten, omdat ze menen dat zij er beter in zijn. Dat mag dan culturele en biologische oorzaken hebben,  als alle partijen er vrede mee hebben, dan is daar niets mis mee. Daarbij mag niet vergeten worden dat heel wat kinderen om wat voor reden dan ook extra begeleiding vragen, al is het maar omdat de klassen zo groot zijn, de scholen de grote verschillen tussen kinderen niet aankunnen, of te weinig tegen pesten doen. Hoe goed is het niet voor kinderen om te weten dat er een veilig thuis is, met een moeder – en soms een vader – die er voor jou is?

Er zijn ongetwijfeld fulltime werkende ouders die het prima geregeld hebben en het goed doen. Maar vrouwen die liever voldoende tijd voor hun kroost nemen en dan geen of een kleinere baan hebben, hoeven we geen schuldgevoel aan te praten.

Kalshoven wil de culturele opvattingen over het moederschap veranderen. Prima. Maar niet in de richting die hij wenst. Als er al een maatschappelijke herwaardering moet komen, dan toch vooral een herwaardering van zorgtaken. Laat zorgverlof een volwaardig item op je CV zijn. Ken economische waarde toe aan huishoudelijk werk. Zie het als maatschappelijk relevant.


Dit artikel over Zorgloon verscheen eerder op Harde Woorden


Andere artikelen van Gea Drijjver op Veren of Lood vindt u hier.

5 reacties

  1. Kees schreef:

    Quote “Er zijn ongetwijfeld fulltime werkende ouders die het prima geregeld hebben en het goed doen. Maar vrouwen die liever voldoende tijd voor hun kroost nemen en dan geen of een kleinere baan hebben, hoeven we geen schuldgevoel aan te praten”
    Helemaal mee eens! De regering doet dit al jaren lang en bestraft deze moeders er heel hard voor. Kijk maar wat de belastingdruk is voor een gezin waarvan de moeder geen betaald werk heeft. Er wordt al jaren aandacht voor gevraagd door de SGP, maar de regering wil hier domweg niets aan veranderen.

  2. nora schreef:

    Naar mijn idee is het zelfs beter, wanneer de kinderen zoveel mogelijk door de ouders zelf worden opgevoed. Je bent als ouder namelijk continu aan het opvoeden, door alles wat je zegt, hoe je handelt en hoe je corrigeert. En dat tig keren per dag. Mensen die op je kinderen passen hebben niet hetzelfde doel als de ouders. Het gaat hen om het zo goed mogelijk de dag doorkomen met je kind, waarbij de ouders en het kind tevreden blijven. Het doel van de oppas is niet om het kind op te voeden, waardoor zij/hij altijd geneigd zal zijn veel meer toe te geven om wille van de lieve vrede. En ook om de lieve vrede in de groep te bewaren. Ik durf zelfs te stellen dat kinderen die in kinderopvang, naschoolse opvang of zelfs opvang thuis opgroeien egocentrischer worden en minder veilig gehecht zijn. Het lijkt me tijd worden dat daar meer aandacht aan wordt besteed.

  3. Ezel schreef:

    Het gezin of de familie is een groep waarin het kind een rol krijgt en is geneigd toe te geven om de lieve vrede te bewaren.

  4. Ravian schreef:

    Vrouwen worden door de overheid middels de belastingdruk gedwongen om te werken.
    Zogenaamde “feministische” organisaties doen vervolgens net alsof alle vrouwen ook willen werken, terwijl een groot deel van die vrouwen enkel gaat werken om de rekeningen betaald te krijgen, en eigenlijk liever thuis aan het aanrecht staat, en voor de kinderen zorgt.
    Het gevolg van dit alles is dat Nederlanders minder kinderen krijgen, wat dan vervolgens door diezelfde overheid die dit veroorzaakt misbruikt wordt als excuus om, zogenaamd om humanitaire redenen, en zogenaamd om de vergrijzing te bestrijden, hele horden gewelddadige cultuur vijandige jonge mannelijke buitenlanders het land binnen te loodsen.
    En na hen de zondvloed.

  5. Ezel schreef:

    Goh! U heeft het allemaal door!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.