DE WERELD NU

Wereldrecord op de maan – Al Worden

vermaakbare wereld 4

Het was op Teletext, dus was het nieuws. Maar het berichtje dat vanmorgen zichtbaar was over een wereldrecord op de maan? Wat een kul.

De maan als fixatiepunt voor dromen en bedrog heeft het altijd goed gedaan. En je verblindt je ogen niet als je er ziek van verlangen naar staart, ook dat.

wereldrecord op de maan

Het wereldrecord “de meest afgezonderde mens” zelf is een herkenbaar fenomeen van egocentrisme, en een fixatie op fysieke afstanden. Persoonlijk zijn er stapels mensen tot wie ik meer afstand voel dan een mannetje op de maan.

Hoogstvermoedelijk was dat ook in 1971 al zo, al kan ik me niet herinneren er toen bij stilgestaan te hebben – mogelijk omdat ik ongeveer in die tijd geloof ik die ongelooflijke tearjerker van Hector Mallot las. “Alleen op de wereld” – dàt was pas afzondering. Janken mensen! Die eenzame botjes van een Neanderthalerkind die werden teruggevonden onder een hoop slachtafval die de familieleden achteloos rondom haar hadden gestapeld alvorens haar in de eeuwigheid achter te laten. Ook: húúúúúúú!

Dat lijkt me het record de langst afgezonderde mens waard te zijn, maar wie weet liggen er elders nog meer op paleontologen te wachten. Of het record stand houdt moet dus worden afgewacht. Uitdagers voor het record van Al Worden zijn minder waarschijnlijk.

Records zijn weinig anders dan de realisatie dat je iets hebt gedaan of ergens bent gekomen waar eerder niemand voor jou kwam. Dat klinkt veel indrukwekkender dan het is. Antarctica moet er vol mee zitten, al neemt dat af door de reislust van veel 6-continenten-onbenul. Voor mezelf heb ik niet zo de neiging records te willen vestigen.

Mijzelf zegt het zó weinig, dat er slechts het vermaak voor andere mensen overblijft als mijlpaal. Moet ik dan in een kring van aandachtig luisterende kleinkinderen gaan zitten vertellen hoe opa ooit als eerste de rand van de nieuwe sloot bereikte aan het eind van de straat? Niet alleen zal het zelfs die kleintjes niet al teveel boeien (al win je er wellicht de titel meest vervelende opa van het oostelijk halfrond mee. Tremendous, zou die van het westelijk halfrond zeggen), maar voor je het weet gaan ze zelf op jacht naar ‘records’.

Dat overdenkende: wellicht moeten we het formaliseren, en Ropje J. en Jesse K. nomineren voor de Al Worden-challenge. Maar dan wel de gelopen versie, graag.

4 reacties

  1. BegrensEuropa! schreef:

    Ik stel voor een Al Worden bokaal in de vorm van de commandomodule van de Apollo 15 missie. Uitgevoerd in gietijzer. Uit te reiken door Bokito himself. In onmiddellijke nabijheid van de winnaar, Klaver of Jetten. Overigens golde voor Apollo 15 bij terugkeer voor het eerst geen quarantainmaatregels. Voor het eerst. Leuk weetje in tijden van corona.

  2. carthago schreef:

    Goed idee bokito.Jut en jul alvast postuum eren met een groen reisje naar mars.

  3. Jaan schreef:

    Nee hoor. Dat record is helemaal niet gebroken, dat is sinds mijn jeugd in handen van Janneke Maan. Die was veel eerder op de maan.

    Janneke Maan
    Die heeft een leren broekske
    en die heeft zijn pap niet ogegeten
    en toen in zijn broek gescheten

    Dat leerden we al op de lagere school en nou weten ze het niet eens meer.

  4. Johan P schreef:

    Nee, nee, nee. Piet Pelle was er eerst. Voor zover ik het werk nog herinner

    “Ik was eerst
    Nee, ik, je tante
    Klinkt het nu van beide kanten
    Maar men zwijgt op het gezicht
    Van Piet’s petje dat daar ligt.

    Door het stof komt Pieter Pelle
    Aangestapt op zijn Gazelle
    Mijne heren zegt hij vrij
    Ik was eerst, hij is van mij”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.