DE WERELD NU

Verouderd echtscheidingsrecht en emancipatie

echtscheidingsrecht 3

Het echtscheidingsrecht is sterk achtergebleven bij de emancipatie constateerde Toon Kasdorp. De wil daar iets aan te doen ontbreekt eigenlijk.

Een SGP’er, die een echtscheiding achter de rug had die door zijn vrouw was geïnitieerd, beklaagde zich op 15/11/13 in de Volkskrant over de gevolgen. Hij vond dat het Nederlandse echtscheidingsrecht, zowel wet als jurisprudentie, de vrouw onevenredig bevoordeelde en dat de maatschappelijke gevolgen voor een man, die buiten zijn schuld een echtscheiding te verwerken krijgt, vaak onverteerbaar zijn.

Het lijkt er inderdaad op dat in het echtscheidingsrecht de emancipatie van de vrouw nogal is achtergebleven bij andere onderdelen van het recht.

Dat heeft, denk ik, in de eerste plaats te maken met de aanwezigheid van kinderen. Anders dan geëmancipeerde vrouwen dat graag zouden willen zien, geldt voor rechters die met echtscheidingen te maken krijgen zoals voor alle normale mensen, dat de zorgtaak voor kinderen in de eerste plaats bij de moeder ligt. De man zorgt in eerste instantie voor het inkomen en de relaties met de buitenwereld.

De praktijk van het echtscheidingsrecht weerspiegelt in elk geval deze misschien wat verouderde gedachte. De man mag zijn huis verlaten, zijn ex en zijn kinderen onderhouden en krijgt daarvoor in de plaats eigenlijk niets. Verbanning uit zijn oude leven, ook in de gevallen waar hij eigenlijk geen enkele schuld heeft aan de scheiding.

Echtscheidingsrechters doen alsof scheiding een praktische maatregel is, waarbij recht eigenlijk geen rol speelt, maar alleen het belang van de zwakste partij. De zwakste zijn in elk geval de kinderen, aan wie niets verweten kan worden en in hun kielzog degene die voor ze zorgt. Al het andere is daar van afgeleid.

Dat kan gerechtvaardigd zijn als die vrouw inderdaad niet voor zich zelf kan zorgen en zij zelf ook geen schuld draagt aan de vervreemding in het huwelijk. Maar dat het echtscheidingsrecht daarvan uit gaat en men het eigenlijk nauwelijks relevant vindt als de situatie anders blijkt te liggen, wordt door de mannen, die er het slachtoffer van zijn terecht als een rechtstekort ervaren.

Het zou goed zijn als de vrouwen die zich op andere terreinen zo ingezet hebben voor de emancipatie ook in de bres zouden springen voor mannen die buiten hun schuld met een echtscheiding worden geconfronteerd. Het argument, dat men vanuit de rechterlijke macht wel hoort, dat meestal niet uit te maken valt bij wie de schuld ligt, overtuigt niet erg.

In de meeste gevallen is juist prima te zien of het initiatief dat iemand neemt tot een echtscheiding geprovoceerd is of niet. Van niemand kan verwacht worden dat zij een onleefbaar huwelijk voortzet, terwijl dat buiten haar schuld is verslechterd. Alleen in dat geval heeft zij recht op de in andere gevallen wel erg onevenwichtige bescherming, die ons echtscheidingsrecht aan scheidende vrouwen biedt.


Dit artikel verscheen eerder op het Blog van Toon Kasdorp

3 reacties

  1. hans schreef:

    Goed stuk,
    Als ervaringsdeskundige:
    Trouw altijd op huwelijkse voorwaarden.
    Bij een scheiding met kinderen, vraag gelijk een omgangsregeling aan (voorlopige voorziening) bij de rechter.
    Binnen 3 weken is dat mogelijk.
    Kinderen mogen vanaf 12 jaar zelf kiezen waar ze wonen.
    Betaal kinderalimentatie en niet voor de vrouw. Als de kinderen bij je komen wonen komt die kinderalimentatie te vervallen.
    Trouw alleen met een vrouw als ze in alles te vertrouwen is. Meerdere vriendjes voor het huwelijk is een no go! Praat voor het huwelijk eens met die meerdere vriendjes, je zult verbaasd zijn.
    Tijdens het huwelijk draait het bij de vrouw om aandacht. Geef haar voldoende aandacht, anders gaat ze dat elders zoeken.

  2. Ezel schreef:

    Haha plots ben ik in de jaren vijftig… of is bovenstaande reageerder een moslim?

  3. XOXOXOX schreef:

    @ Ezel

    Met alle respect, doch ik vrees dat net u, niet echt mee bent met de tijd.
    Echtscheiding zonder reden is de oorzaak van heel veel ellende voor de man.
    Het sociaal contract en de wetgeving heeft drastische veranderingen ondergaan, met zware maatschappelijke gevolgen, (de opzettelijke afbraak van de traditionele gezinsstructuur) maar de modale man had het te druk met sportsbal om de zaken die hem werkelijk aanbelangen op te volgen…
    U heeft kennelijk de blauwe pil geslikt.
    Misschien toch eens de rode pil proberen.
    Want aan de zwarte pil bent u helemaal niet toe…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.