DE WERELD NU

Verkrachting en modern feminisme

NGO's 6

Vorig jaar las ik een stukje over feminisme en hoe het als vrouw eigenlijk onmogelijk is géén feministe te zijn. Ik haalde mijn schouders op en slingerde het in mijn archief. Vandaag vond ik het terug, en het is tijd er op in te gaan.

Zoals te doen gebruikelijk was het begin direct hoogdravend:

De wereld wordt overspoeld door een vierde feministische golf. Waar het bij de vorige drie draaide om zaken als stemrecht, economische zelfstandigheid, seksuele bevrijding en zelfontplooiing, richt de moderne feminist haar pijlen op de manier waarop we in de praktijk met vrouwen omgaan. Social media zijn de nieuwe barricaden.

De zelfingenomenheid spatte er van af:

Vraag Anne Ardon, een van de bekendste en tevens grappigste feministen op Twitter, naar haar mening over dit activisme-vraagstuk en je hebt meteen je quote. “Ik kan ook met een bordje in een weiland gaan staan, maar dan heb ik toch een minder grote kans dat ik word geïnterviewd door de Metro”, aldus de 23-jarige cybersecurity-consultant en oprichter van het feministische platform Stellingdames. “Toen er nog geen internet was, was het heel handig om op een plein te gaan staan, een straat af te sluiten en op de barricades te klimmen. Je wilt protesteren waar het effect heeft. Nu is dat op social media.”

En vervolgens wordt uitgebreid opgegeven van de verworvenheden van het Twitterfeminisme anno 2018: de #Metoo-kipjes on tour.

Wettelijk zijn mannen en vrouwen heel erg gelijk”, licht Ardon toe. “Maar wij weten allebei dat dat nog niet wil zeggen dat dat in werkelijkheid ook zo is.

Hier zien we een eerste stap naar de schizofrenie van dit moderne feminisme. De wettelijke kaders zijn er, maar die moet je afdwingen. Prachtig, prachtig; het logische vervolg is dat je voor jezelf opkomt als aan je wettelijke rechten tekort worden gedaan. Maar nee, in plaats daarvan stuurt men aan op ontkenning van het vrouw zijn an sich:

Moderne feministen willen niet alleen afrekenen met seksualisering van vrouwen op de werkvloer, waar het bij #metoo vooral over gaat, maar ook met de algehele manier waarop er al heel lang naar het vrouwenlichaam wordt gekeken.

Ook dat is nog niet genoeg. Er is meer, het moderne feminisme is een alles en iedereen omvattende beweging. Dat vrouwen zichzelf daar buiten plaatsen is voor de #metoo-kipjes onvoorstelbaar, bijna obsceen. En hoe werken ze dat dan uit, uiteindelijk? Met de intersectioneel-feministische aanpak:

“Bij intersectioneel feminisme, zoals dat heet, gaat het ook over genderidentiteit, sociale klasse en etniciteit; blanke vrouwen verdienen meer dan donkere vrouwen, die weer meer verdienen dan Marokkaanse vrouwen. En ook andere ongelijkheden worden meegenomen in de strijd, zoals discriminatie op basis van seksuele identiteit en geaardheid.”

De logische stap is dan – denk je in je onschuld – dat ook de niet-westerse man er aan geloven moet. Juist de mannen die zich in weinig of niets hebben herkend in wat de eerdere feministische golven hebben losgemaakt moeten nu hervormd worden. Toch? De culturen waar verkrachting binnen het huwelijk als normaal – nee, een recht van de man – wordt gevonden zouden het doelwit moeten zijn. Niets is minder waar. Terwijl een verkrachting in zekere zin de overtreffende trap van het plaatsen van je geurvlag als man is, wordt dit door de intersectionaliteit voor de niet-westerse man primair geëxcuseerd als compensatie voor culturele achterstelling door de westerse maatschappij. Vanuit een perspectief waarvan je verwachten mocht dat feministen de belangrijkste voorvechters van de moderne westerse beschaving zouden zijn – aangezien alleen die beschaving mogelijk heeft kunnen maken waar we maatschappelijk nu zijn beland – neemt men nu een zijsprong. Westerse vrouwen moeten volgens deze redenatie mede de prijs betalen voor hun lidmaatschap van die westerse maatschappij. De niet-westerse man is ook een slachtoffer, en zijn rechten gaan die van de westerse vrouw te boven.

Uiteindelijk blijkt opnieuw de reeds gedomesticeerde westerse man het ultieme doelwit.

Dat de #metoo-beweging thans op sterven na dood is door de onmatige hoeveelheid geschreeuw over eigen verledens, waarin men plotseling eigen ongemakken herkende, die eerder vaak juist werden beschouwd als complimenteuze aandacht, is niet meer dan een symptoom. De basis van het probleem blijft dat moderne feministen een obsessie hebben met de overname van de positie van de man. Het patriarchaat moet niet alleen kapot; het moet vervangen worden door een zoveel benevolenter matriarchaat. En dan komt alles goed? Logica en feminisme zijn ergens van elkaar losgeraakt, en een grote kans op een nieuw samen zijn zie ik niet. Dat zou immers discriminatie van de niet-westerse mens impliceren? Het idee is hen te zeer een gruwel om zelfs maar te overwegen.

En ik altijd maar denken dat de huidige maatschappij bedreigd wordt door verwarde mannen.

6 reacties

  1. carthago schreef:

    Top artikel,thnx juvenalis.
    Als brievenbus in een weiland worden feministen straks wel veel herkenbaarder voor al die verwarde dobbernegers,dat scheelt weer een hoop uitleg voor ze.

  2. Grapjas schreef:

    Een strijd strijden die reeds gewonnen is, is lafheid.
    Geef mij maar een echte vrouw.

  3. Karina schreef:

    @Grapjas

    Je reactie is zelfs beter dan het artikel.

  4. IA schreef:

    Even kijken naar de afgelopen tien jaar van mijn leven als loonslaaf. Vier vrouwelijke bazen gehad. Talloze vrouwelijke collegas die meer verdienden dan ik. Talloze zwarte, bruine, gele collega’s gehad. Die ook vaak meer verdienden dan ik (ik ben een lui mens zonder enige ambitie) Dit geneuzel komt veelal van blanke (of witte, of roze, of oranje) mensen die in amsterdam, utrecht of zo’n ander helhol leven. Mensen die geen benul hebben van wat er buiten hun veilige blanke wereldje leeft. De typhus voor ze!

  5. Gerrit Joost schreef:

    De feministen kunnen zich nu mooi vol op de Islam gaan richten. Onderdrukking, achterstellen, onrecht, aanrecht, onderwijs, eigen mening, eigen hoofddoek, kledingvrijheid, zelfde faciliteiten als de man, vrijheid van theehuiskeuze, vrijheid om de straat op te gaan, keuzevrijheid ook bij het huwelijk…. Verwacht dat Sylvana Simons zich hier eens “hard” voor gaat maken!

  6. Johan P schreef:

    Het hele verhaal van een verschil in lonen is ak talloze malen onderuitgehaald door wiskundigen, economen, social-economen etc. Die ‘gender wage gap’ bestaat niet.
    Ik daag iedere feminist dan ook uit om mij ook maar 1 enkel bedrijf in om het even welk westers land te noemen dat in CAO of andere arbeidsvoorwaarden iets heeft staan over een verschil in beloning op basis van gender. Zo’n bedrijf is er niet.

    Als groep verdienen vrouwen inderdaad minder dan mannen. En gekleurde vrouwen minder dan blanke vrouwen. Maar dan moet men wel rekening houden met het volgende:
    – vrouwen werken vaker deeltijd dan mannen.
    – vrouwen maken gemiddeld veel minder overuren dan mannen
    – vrouwen zijn minder vertegenwoordigd in banen die extra toeslagen bieden voor gevaarlijk of vuil werk.

    Voor gekleurde vrouwen komt daarbij dat men GEMIDDELD een veel mindere opleiding heeft. Met alleen een middelbaar schooldiploma ga je echt geen topfunctie met bijbehorend salaris krijgen. Plus dat onder de niet-westerse vrouwen het vaak nog steeds zo is dat kinderen krijgen de eerste taak is. Een deeltijdbaantje daarnaast is toch wat anders dan carriere maken.

    Als men beiden een voltijd baan heeft van 40 uur tegen (voor het gemak) $10,- per uur, maar de man maakt gemiddeld 4 overuren per week (dus 1 extra dag iedere 2 weken) tegen 50% extra loon voor die uren dan LIJKT het alsof de man per uur meer per uur verdient, maar de basis is gelijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.