DE WERELD NU

Moraliteit en rationaliteit

Moderne puberteit 1

Moraliteit en rationaliteit liggen in elkaars verlengde denken veel mensen. Niets is minder waar, wat ik desondanks wel degelijk betreur.

Hoe dat werkt en waar het verschil zit wordt pas eenvoudig duidelijk als je gaat kijken hoe een redenatie over morele zaken tussen een westerling en een jihadist van elkaar afwijkt. Is een jihadist niet een extremist, zodat hij niet representatief is voor het denken van aanhangers van de islam? Dat valt vies tegen, al is het het standpunt waarmee de MSM hopen iets van tolerantie tegenover mohammedanen te kweken. Maar wie het nader beschouwt staat een teleurstelling te wachten.

De westerse moraliteit is echter evengoed een programmering van de geest als een mohammedaan die vanuit de eigen culturele achtergrond ervaren heeft. Die culturele achtergrond is belangrijk, omdat we hier wel degelijk te maken hebben met een culturele programmering, zodat bekeerlingen altijd moeite zullen houden zich deze programmering vlekkeloos eigen te maken. Net zo goed als goed in het westen geïntegreerde mohammedanen dat moeilijk vinden naar westerse waarden toe. De grote lijnen zijn meestal helder genoeg, maar het venijn zit hem in de kleine zaken waarvan iemand die er in is opgegroeid zichzelf vrijwel nooit volledig bewust is. Tot er tegen wordt gezondigd, en daar zit de clou: het overnemen van een culturele programmering vindt vooral plaats door observatie en imitatie. En voor de fijne nuances moet je gevoel hebben.

De beste vergelijking is vanzelfsprekend altijd weer met een blanke geest, of in ieder geval een geest waar programmering niet plaatsgevonden heeft, of niet heeft ‘gepakt’. Die programmering begint overigens veel eerder dan u denkt – ook baby’s van een paar maanden hebben al culturele principes aangeleerd gekregen, zo hebben kinderspsychologen ontdekt. Dat dit pleit tegen opname van allerhande – ook zeer jonge – kalifaatkinderen is in dit betoog niet meer dan een zijsprong, maar wel degelijk relevant om als risico eens te overdenken.

Blanke geesten zijn niet eenvoudig te bekomen, al was het maar omdat je met een blanco geest nog niet communiceren kunt. En taal komt met een ingebakken programmering, dus wat te doen? Wat je zoekt is een geest (persoonlijkheid) waaraan een morele westerse (of sowieso èlke) morele programmering ontbreekt. Die bestaan, maar we houden ze bij voorkeur weg uit onze maatschappij, omdat deze mensen gevaarlijk zijn. Het is gelukkig vrij zeldzaam, maar een volledige psychopaat ontbreekt elke morele remming die ‘normale mensen’ weerhoudt van egoïstisch gedrag van een bizar laag moreel gehalte.

Hoe werkt dat? Stel u voor dat u iets heel graag hebben wilt, iets dat relatief eenvoudig is, maar dat de moraal u verbiedt zich dat via bruut geweld toe te eigenen. Voor een totale psychopaat echter is er geen enkel moreel beletsel om een vrouw die hij begeert mee te slepen en op een rustig plekje te verkrachten tot zijn eigen verlangens zijn vervuld. Hij gaat recht op zin doel af, en vervult – voor hemzelf – op rationele wijze zijn verlangens. Dat valt u rauw op uw dak, zoals ik het hier formuleer, maar zo werkt het helaas.

Wat een aantal jaren geleden op het Egyptische Tahrir-plein (Caïro) gebeurde is eigenlijk nauwelijks anders, maar wel degelijk werden die misdaden (naar westerse maatstaven) binnen een moreel kader gepleegd. Voor een mohammedaan is een vrouw die niet gesluierd en herkenbaar beschermd is door een begeleider of beheerder, bruikbaar voor zijn eigen verlangens. Zijn morele programmering verhindert zo iemand niet een zich verzettend slachtoffer met een massa anderen mee te slepen of zelfs ter plekke te misbruiken.

We hebben dat op beelden zien gebeuren, maar goed begrijpen doet niemand in het westen dat. Onze westerse moraal zit er bij ons zo diep in geramd, dat we denken dat iedereen diezelfde moraal, diezelfde programmering moet bezitten. Dat is niet zo, en dit voorbeeld laat u zien waarmee het te vergelijken.

Desondanks is het géén gebrek aan moraal, maar dat een andere moraal de hoofdrol speelt. De rationaliteit van het hanteren van deze van ons verschillende moraal mag je niet verwarren met die van een psychopaat, die niet beter weet en elke remming mist. De programmering is alleen anders – fundamenteel anders. En die fundamentele moraal krijg je er nooit helemaal uit, omdat ze er van jongs af aan net zo hard is in geramd als die van ons bij uzelf. Vraag u maar eens af of u zich gerechtigd of in staat zou voelen deel te nemen aan een groepsverkrachting van een aantrekkelijke maar onbegeleide en nauwelijks bedekte vrouw? Daarvoor moet je wel bijna een psychopaat zijn. Ik zou het nooit kunnen.

1 reactie

  1. Johan P. schreef:

    Zeer goed artikel dat de vinger precies op de zere plek legt.
    Het is een probleem waar men ook in de militaire wereld al diverse malen tegenaan gelopen is: het idee dat ‘de ander’ op dezelfde manier denkt als jijzelf.
    Dat was waarom het zo’n schok was toen de Japanners met de kamikaze aanvallen kwamen. Het idee daarachter was westerlingen volkomen vreemd. In iets mindere mate gold dat trouwens ook voor de manier waarop de Russen bij Stalingrad terugvochten: 2 mannen voor ieder geweer, zodat als de eerste viel de tweede het geweer op kon pakken en door kon vechten. Men had geen rekening gehouden met het idee dat er feitelijk ongewapende mensen naar het front zouden worden gestuurd.

    Datzelfde zien we nu in een nog sterkere mate. De westerling heeft een moraliteit die voor een groot deel is gebaseerd op logica en de christelijke waarden. En gaat er gemakshalve maar even van uit dat die beiden universeel zijn. Daarbij loopt het schuldgevoel voornamelijk horizontaal; van de ene mens naar de andere.
    Het is voor de meeste westerlingen niet te bevatten dat de moraliteit binnen islam volkomen anders is. Zodanig anders dat het vergelijkbaar is met uitleggen van Wordsworth’s gedicht over narcissen aan een vis. Er is vrijwel geen gemeenschappelijk raakvlak.
    Binnen islam gelden geheel andere morele waarden. En het schuldgevoel loopt verticaal. Men is alleen schuldgevoel verplicht aan allah. Logica is in veel mindere mate van belang, aangezien er wordt onderwezen op basis van islam, waarbij allah regelmatig natuurwetten opzij zou hebben gezet. Dat wordt als vanzelfsprekend aangenomen. Heel lang is het zelfs zo geweest dat binnen de islamitische wereld het idee van ‘oorzaak en gevolg’ van zaken niet werd geaccepteerd omdat dat ingaat tegen het principe dat allah buiten deze regels staat en op ieder moment alles kan veranderen. Dat speelt nog steeds een zodanig sterke rol dat de islam op geen enkel vlak ooit echt wetenschappelijke vooruitgang heeft geboekt.
    Dat mag natuurlijk niet worden gezegd en dan wordt er gewezen op grote uitvindingen, maar wie echt iets dieper graaft komt tot de conclusie dat veruit de meeste van de grote islamitisch uitvinders bekeerlingen waren, die de islam hebben aangenomen nadat hun eigen cultuur onder de voet was gelopen.

    Westerlingen moeten in gaan zien dat de morele waarden tussen islam en christendom en seculariteit zover uit elkaar liggen dat het feitelijk paralelle lijnen zijn. Ze zullen elkaar nooit ontmoeten en hebben geen raakvlak. Ze zijn ook volkomen onverenigbaar. Pas als men dat inziet kan men gaan werken aan een oplossing voor het conflict, waarbij het mijn voorkeur zou hebben alle islamieten naar islamitische landen te repatrieren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.