DE WERELD NU

Islam is onverenigbaar met westen, mede vanwege schaamtecultuur

schaamtecultuur 8

Schaamte is een primitieve emotie die van invloed is op iemands fundamentele gevoel van eigenwaarde. Het is een reactie op kritiek gericht op de persoon. Schaamte zegt; ik ben slecht. Schuldgevoel daarentegen, is een gevolg van de ontwikkeling van het individu, dat een reactie is op kritiek op diens handelen. Schuldgevoel zegt; ik heb iets slechts gedaan. Zonder de ontwikkeling van het schuldgevoel, is er geen ontwikkeling van een echt sociaal geweten. Schaamte en schuldgevoel hebben veel invloed op gedrag. Zowel bij de overwegingen voorafgaand aan het handelen als bij het omgaan met de gevolgen van het handelen.

Schaamte zegt; ik ben slecht.
Schuldgevoel zegt; ik heb iets slechts gedaan.

Omdat schaamte iets zegt over wie je bent, is het veel moeilijker te accepteren dan een schuldgevoel, dat iets zegt over wat je gedaan hebt. Daarnaast is er nog een fundamenteel verschil tussen schaamte en schuldgevoel, namelijk; het belang van de mening van de gemeenschap. Voor een persoon (en cultuur) met een gezond ontwikkeld schuldgevoel, is de mening over zijn persoon en zijn handelen vanuit de gemeenschap ondergeschikt aan zijn eigen mening. Het gaat er voor hem primair om, zélf te weten of hij schuldig of onschuldig is, los van wat de gemeenschap over zijn (on)schuld denkt.

Voor een persoon (en cultuur) waar schaamte de basis vormt, is feitelijk wel of niet schuldig zijn ondergeschikt aan de perceptie van de gemeenschap met betrekking tot zijn (on)schuld. Binnen de schaamtecultuur is hoe iets overkomt op de gemeenschap van groter belang dan de werkelijkheid. Binnen de schuldcultuur wordt meer waarde gehecht aan de werkelijkheid dan aan hoe iets overkomt.

Binnen een schuldcultuur zal een man die gelooft niet schuldig te zijn, zijn onschuld stevig verdedigen, ondanks het feit anderen denken dat hij schuldig is. Het individu is in staat om zelfstandig te oordelen, zelfs als íedereen ervan overtuigd is dat hij schuldig is. Het gaat binnen de schuldcultuur voornamelijk om waarheid, gerechtigheid en het behoud van individuele rechten. In contrast met de schuldcultuur, heeft binnen de schaamtecultuur hetgeen anderen geloven een veel grotere impact op het gedrag dan hetgeen het individu zelf denkt. Het verlangen om het gevoel van schaamte te voorkomen is hierdoor een primaire basis van deze cultuur.

7ED83086-9FDC-400D-AC48-895FD38E233E.jpeg

Een belangrijk neveneffect van deze prioriteiten vanuit de schaamtecultuur is echter, dat het indirect een vrijbrief geeft om te misdragen, zolang niemand hiervan op de hoogte is of niemand weet dat diegene betrokken is. Binnen de schaamtecultuur heeft men zelf geen last van een schuldgevoel bij het misdragen. Er is geen geweten dat knaagt. Voorafgaand, tijdens en na afloop van het onjuist handelen, is er geen schuldgevoel dat tot (her)overwegen kan leiden. Zolang anderen overtuigd blijven van zijn onschuld, ervaart hijzelf geen schaamte en schuldgevoel kent hij sowieso in het algemeen niet. Hierdoor voelt hij tevens geen remmingen.

Binnen de schaamtecultuur beoordeelt men zichzelf zoals men wordt beoordeeld door de gemeenschap. Een individu binnen die cultuur gaat niet te rade bij zijn eigen morele vermogens, maar laat zich afhankelijk zijn van het oordeel van het publiek. Zolang de gemeenschap hem als onschuldig beschouwt en niet weet dat hij zich misdraagt, ziet hij zichzelf als onschuldig. Ook als hij schuldig is. Daarom doet men grote moeite anderen te overtuigen van hun onschuld, zelfs als men schuldig is.

Binnen de schuldcultuur beoordeelt men zichzelf echter zoals men zichzelf ziet. Voorafgaand, tijdens en na afloop van onjuist handelen, is men bewust van het feit schuldig te zijn. Dit staat los van hoe de gemeenschap zijn handelen beoordeelt en of men wel of niet op de hoogte is. Dit gegeven heeft direct invloed op de overweging zich wel of niet te misdragen.

Binnen de joods-christelijke cultuur erkent men dat alle volwassenen een gezonde mate van schuldgevoelens ervaren. Men voelt zich schuldig over wat men gedaan of juist gelaten heeft, over hun gedachten en impulsen, alsook over hun handelingen. De westerse cultuur is onder invloed van het christendom en jodendom ontwikkeld tot een schuldcultuur’, terwijl de islamitische cultuur nog steeds een ‘schaamtecultuur’ is. Een schaamtecultuur die ook nog eens door mens gemaakte wetten afwijst.

Als iemand de geldende wetten niet erkent en daarbij niet gehinderd wordt door schuldgevoel of gesteund door morele vermogens, wat kunnen we dan van hem verwachten?

Islam is onverenigbaar met de westerse cultuur. Niet alleen omdat het een moordzuchtige ideologie is, uit op het overheersen van de wereld door alles en iedereen dat niet-islamitisch is te willen onderwerpen, maar ook vanwege de schaamtecultuur.


Dit artikel verscheen eerder op Steemit. Like het daar als het naar je zin was, daar help je Blonde Mevrouw weer mee.

8 reacties

  1. Michael schreef:

    Een oplossing in de 16e eeuw voor dit soort problemen staat in de onderstaande link:
    https://themolesite.wordpress.com/2015/10/18/spanje-en-de-moren-in-de-16e-eeuw/

  2. Johan P schreef:

    Zeer goed verwoord

  3. Peter Louter schreef:

    Schaamtecultuur is tribaal en bestond al vóór de islam

  4. Cool Pete schreef:

    Goed artikel.

    De islam = psycho-pathisch.
    Slachtoffer spelen, maar dader zijn.
    Sluwheid en wreedheid.

    Elke serieuze schrijver over die “leer”, heeft dat doorgelicht.

  5. Blondemevrouw schreef:

    @Peter

    Nergens stel ik dat islam de eerste schaamtecultuur is. Wel stel ik dàt islam een schaamtecultuur is en dat dit één van de vele redenen is waarom islam onverenigbaar is met onze westerse (schuld)cultuur.
    Niet alle culturen zijn gelijk, niet alle culturen zijn verenigbaar.
    Zonder morele vermogens en een ontwikkeld geweten, zijn problemen vanuit aanhangers van islam gegarandeerd. En westerse burgers zullen dat steeds vaker gaan ondervinden.

  6. LT schreef:

    Goede beschouwing, Blonde Mevrouw! De islam staat inderdaad een gezonde persoonlijke ontwikkeling in de weg. De islam-gelovigen blijven daarom gefixeerd in de voorportalen van een gezonde en volwassen persoonlijke ontwikkeling. Dat kan passen in tribale culturen, maar niet in onze huidige westerse cultuur.

  7. El Cid schreef:

    voor Peter.

    In plaats van lege woorden schreeuwen onder een zeer goed stuk over de ziekte islam kunt u beter dit tot u nemen: https://www.youtube.com/watch?v=UPLqVL4GHVU

    Wellicht leert u daar nog wat van..

  8. peter louter schreef:

    Mijn reactie was wat kort door de bocht. Nog wat toelichting. De schaamtecultuur hangt nauw samen met de tribale cultuur van het Midden-Oosten. Je kunt de islam en moslims niet begrijpen als je geen oog hebt voor de tribale cultuur. De islam heeft deze geïncorporeerd. Het heeft van moslims de beste leugenaars van de wereld gemaakt. Schaamte hoef je alleen te voelen als iets bekend is geraakt en je ontkenningen niet helpen. De schaamte houdt nauw verband met de eer/reputatie-gevoeligheid van moslims. De islam is opgezet als een grote verbindende stam die met leugens, afschrikking en geweld dominantie nastreeft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *