DE WERELD NU

Frankrijk – Zwart, moslim en gehandicapt: driemaal woordwaarde…

Frankrijk 5

Op 3 oktober werd in de Préfecture de Police van Parijs, Frankrijk vier administratieve medewerkers met een mes de strot afgesneden: drie mannen en één vrouw.

De moordenaar was hun 45 jarige collega Mickaël Harpon, ambtenaar klasse C. Hij werd doodgeschoten voor hij zijn bloedwerk kon voortzetten.

Harpon was een doofstomme zwarte man uit Martinique, vader van twee jonge kinderen, die al 16 jaar op het bureau werkte, en zich in die periode had bekeerd tot de islam. Volgens de meest betrouwbare berichten al in 2008.

Informatie blijft schaars, minister van binnenlandse zaken Christophe Castaner en woordvoerder van de regering Sibeth Ndiaye houden het zoals gewoonlijk bij nietszeggend commentaar en rouwbeklag, of even nietszeggende reacties op veelal door journalisten aangedragen feiten ter zake. Aanvankelijk noemden deze bewindspersonen de aanslag niet eens een aanslag. Harpon had een slechte dag, de oorzaak zou wel eens in de persoonlijke sfeer kunnen liggen. Misschien was de opgekropte frustratie over hoe sommige collega’s met zijn handicap omgingen hem teveel geworden, wacht u liever het einde van het onderzoek af. Zoals dat destijds ook ging met Mohammed Merah, de islamistische moordenaar uit Toulouse, die onder meer twee joodse peuters lachend en van dichtbij door het hoofd schoot. Toen verscheen na heel lang een berichtje op pagina 6, dat het onderzoek had uitgewezen dat Merah helemaal alleen had gehandeld. Wat niet klopte: hij bleek wel degelijk een netwerk achter zich te hebben.

Dat Mickaël Harpon al enige tijd weigerde vrouwelijke collega’s de hand te schudden kregen we niet van Castaner te horen, en evenmin van de Franse media, die lijken te wedijveren met de overheid in het uit de wind houden van het oprukkende islamisme. Dagblad Le Monde bijvoorbeeld, deed dat weigeren om handen te schudden aanvankelijk af als fake-news uit de sociale media. Het was een politiewoordvoerder die het uiteindelijk bevestigde.

De minister hield ook voor zich dat Harpon al verschillende malen was ‘gesignaleerd’, zoals dat heet. Bijvoorbeeld in 2015, toen hij ter gelegenheid van de tienjarige herdenking van de slachtpartij bij Charlie Hebdo een tweet de wereld in had gestuurd waarin hij de islamistische massamoordenaars in kwestie groot gelijk gaf.

Harpon frequenteerde een moskee in zijn woonplaats Gonesse – een voorstad van Parijs, waarvan de imam als ‘fiché S’ staat genoteerd, zeg maar staatsgevaarlijk. Deze imam had van een rechter al lang het land uitgezet moeten worden, maar omdat hij hier een vrouw en een kind had, was zijn verblijfsvergunning toch maar weer verlengd… Overbodig te zeggen dat deze informatie weer niet van de overheid kwam.

Als we niks zeggen, waait het wel weg, dat is zo’n beetje de algemene houding van de regering Macron jegens onaangename feiten. Zeker als die de electoraal interessante en snelst groeiende groep kiezers van zo’n zeven miljoen Franse moslims betreffen. Voor dit soort electoraal opportunisme bestaat hier zelfs een woord: électoralisme.

Kort geleden vonden in Frankrijk nog twee andere islamistische aanslagen plaats, beide in Lyon, waar kennelijk ook al een verkeerde moskee staat.

Een Algerijn maakte met zijn familie een bom, stopte die in zijn fietstas en bracht hem op een drukke plek tot ontploffing: 13 gewonden… Een Afghaanse asielzoeker ging op een metrostation in Villeurbanne – een voorstad van Lyon – met een vleeshaak en een mes mensen te lijf, ‘omdat die de Koran niet lazen’ zoals hij zelf zei. Daar vielen één dode en acht gewonden.

Ook in deze gevallen repte de regering bij monde van Castaner en Ndiaye met geen woord over de achtergrond of de religie van de daders, en konden we beter het eind van het onderzoek afwachten. Ik verval in herhaling, maar ook hier namen de bewindspersonen zelf alvast wel een voorschot op de uitkomt van dat onderzoek, door meteen te spreken over ‘geen verband met religie‘, ‘vlagen van verstandsverbijstering‘ en ‘loups solitaires‘, eenzame wolven.

De prefect van de Parijse politie blijft tot op heden volhouden dat er niets mis is met de beveiliging van het hoofdbureau… Harpon had twee keramische messen gebruikt, daar reageren de poortjes kennelijk niet op. Dat lijkt me alvast een puntje.

Mijn vraag is hoe hij het voor elkaar kreeg maar liefst vier mensen te doden. Wachtten ze hun beurt af? Een belangrijkere vraag is hoe een geradicaliseerde moslim op het hoofdbureau van politie kan werken. Dichter bij het centrum van de macht zijn islamisten niet eerder gekomen… Van anonieme maar betrouwbare bronnen bij de overheid werd vernomen dat de ordediensten nog tenminste 15 andere ‘gesignaleerde’ islamistische werknemers hebben. Laten we de collega’s van deze mannen(?) sterkte wensen, zei Miko Noparh [1]

Inmiddels kwam ook uit dat Harpon inzage had in allerlei vertrouwelijke gegevens. Om eens wat te noemen: de huisadressen van agenten die undercover werken in met terrorisme geassocieerde moskeeën. Uiteraard weten we dat niet van Castaner – of Rataplan, zoals hij hier vaak wordt genoemd vanwege zijn opvallende gelijkenis met de domme hond uit Lucky Luke. Toen het bekend werd, haastte hij zich evenwel te verklaren dat de USB-stick waarop Harpon deze gegevens kennelijk bewaarde, zich al in handen van de politie bevond.

Er is duidelijk sprake van een clusterfuck door overheidsinstanties en bewindspersonen. En deze terrorist had de wind in de zeilen. Hij was zwart, moslim en gehandicapt, zeg maar driemaal woordwaarde in Scrabble: bij elkaar maakt het in Frankrijk ontslag goedbeschouwd onmogelijk…

Op dit moment krabt men zich achter de oren over het feit dat in het land geen enkel effectief anti-radicaliserings programma bestaat, sterker nog, dat de overheid niet eens een werkbaar kriterium voorhanden heeft waarmee iemand valt te benoemen als wel of niet geradicaliseerd. Onder Hollande was er een schandaal omdat de dame die hij als top anti-radicaliserings deskundige had aangesteld, ene Dounia Bouzar, zelf nauwe connecties bleek te hebben met de Moslimbroederschap. Wat haar niet eens de kop kostte, dat waren haar financiële malversaties.

Het zijn de salafisten en de Moslimbroederschap die in Frankrijk een strak en agressief programma van islamisering uitvoeren, waarvoor de overheid en vooral de regering te vaak de ogen sluiten, al wil men vlak voor verkiezingen nog wel eens protesteren.

Kwade tongen beweren dat de oorzaak van deze laksheid ook gezocht moet worden in de hartelijke en lucratieve betrekkingen die Macron onderhoudt met de belangrijkste financiers van zowel salafisten als Moslimbroederschap: de elites van Qatar en Saoedi Arabië…

De voorganger van Castaner op Binnenlandse Zaken was Gérard Collomb, lange tijd burgemeester van Lyon. Hij kreeg onenigheid met Macron over het gevaar van onlusten in de banlieue’s, dat de president volgens hem niet wilde zien. Die vroeg hem vergeefs nog te blijven, en daarna bedankten zes andere kandidaten voor de eer hem op te volgen. Uiteindelijk werd het Castaner, een lichtgewicht met vlekjes op zijn verleden. Dat hij er na twee jaar van blunders, leugens en bedrog nog altijd zit, mag een wonder worden genoemd, maar is volgens anderen een bewijs dat de president meedogenloos zijn electorale agenda uitvoert.

Intussen wilde in Gonesse een min of meer bekende beroeps-activist, ene Hadamé Traoré, op donderdag een demonstratie organiseren bij het stadhuis, ter ondersteuning van Mickaël Harpon. U leest het goed, men was van plan vóór deze viervoudige moordenaar en terrorist te gaan demonstreren. Harpon mag volgens Traoré en anderen – zoals nep-hoogleraar Tariq Ramadan – helemaal geen terrorist worden genoemd, en heeft geen aanslag gepleegd maar een wanhoopsdaad. Hij was immers al bijna 20 jaar ambtenaar klasse C, en had vanwege zijn handicap nooit promotie gekregen, volgens Traoré… Wie zou dan niet minstens vier collega’s kelen?

Hij lijkt me zeer geschikt als woordvoerder voor president Macron, deze Traoré…

De prefect van Val d’Oise, het departement van Gonesse, zag vreemd genoeg geen gronden om deze demonstratie te verbieden. Na een orkaan van protest uit kringen van politie en politieke oppositie, moest minister Castaner eraan te pas komen om de zaak alsnog af te blazen. Traoré werd zelfs vastgezet, op grond van een wet die in Frankrijk ‘apologie de terrorisme‘ verbiedt: goedpraten van terrorisme.

Wie dan weer wel in de straten van Parijs mochten demonstreren, waren moslims die vlaggen van Hamas meedroegen, ‘Allah akbar’ schreeuwden en ‘mort aux juifs’, dood aan de joden. Als je mensen in Europa 20 of 30 jaar geleden had verteld dat dit in Frankrijk nu ongestraft en ongehinderd plaats zou vinden, was je waarschijnlijk naar een psychiater verwezen..


  1. Na ontvangst van dit artikel werd gisteravond nog bekend gemaakt dat de Franse politie geradicaliseerde werknemers preventief gaat ontwapenen. Voorlopig gaat het om 15 werknemers…. – Redactie VoL.

Alexander van der Meer is correspondent van onder andere Veren of Lood in Frankrijk.

5 reacties

  1. BegrensEuropa! schreef:

    Anti-radicaliserings programma’s van zogenaamde ‘geradicaliseerde’ moslims, waarnaar verwezen wordt in deze tekst, werken niet omdat de islam gebaseerd is op indoctrinatie en intimidatie. Wat wel werkt zijn anti-radicaliseringsprogramma’s van overheidsdiensten en politieke partijen. Dat wil zeggen het buiten de deur houden van moslims, waarvan niet absoluut vaststaat dat zij een volstrekt onschuldige vorm van islam aanhangen en ook nooit tot een minder onschuldige vorm zullen kunnen overgaan. Dat had bijv. de PvdA moeten bedenken toen ze Kuzu en Ozturk in de parlementaire fractie opnamen (terwijl bekend was wat voor achterlijke denkbeelden ze koesterden, dat was echt niet heimelijk). Elke organisatie of partij die zich op de een of andere manier schuldig maakt aan islamitisch electoralisme dient de AIVD op zijn dak te krijgen. Via de MSM zou het beter zijn, maar die houden zich over het algemeen koest om PC redenen. Helaas laat dit franse voorbeeld zien dat dergelijke voorzichtigheid ook zou moeten gelden voor de AIVD zelf. Ook zo’n Hadamé Traoré moet zo snel mogelijk kaltgestellt worden. De tijd van pappen en nathouden is voorbij. Wat Macron en zijn kornuiten daar ook verder van mogen vinden.

  2. Frans Groenendijk schreef:

    Ik zie één lichtpuntje: “Na een orkaan van protest uit kringen van politie en politieke oppositie….”

  3. Henk Albarda schreef:

    Dan toch maar hopen dat voldoende Fransen Ressemblement National van Marine Le Pen gaan steunen bij de volgende verkiezingen. Zij heeft weliswaar een nog vernietigender economisch beleid voor ogen (geen uitzonderingen van een verplichte 35 uur werkweek, doodsteek voor de laatste paar duizend kleinere MKB bedrijfjes, maar toch zou een laatste mogelijke redding van dit door en door islamtische en anti-semitische Frankrijk zijn.

  4. Jan de Jong schreef:

    Vooralsnog is dit blijkbaar wat het electoraat wil. Ook in de andere West-Europese landen slaapt men rustig voort.

  5. Jantje schreef:

    Dat ontwapenen, ja dat gaat echt helpen.
    Zucht…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.