DE WERELD NU

Discretionaire bevoegdheid

politieke toekomst 5

Gisteren heeft onderduiker Mark Harbers zich in de Tweede Kamer verantwoord voor de commotie die uiteindelijk leidde tot het gebruik van zijn discretionaire bevoegdheid. Na zelf een weekend te zijn ondergedoken.

Harbers wilde niet al te veel kwijt over zijn gedachteproces en afwegingen om uiteindelijk gebruik te maken van die discretionaire bevoegdheid, meldt de NOS. Gezien alle commotie is dat begrijpelijk, maar terecht is het niet. Het is een vorm van wegduiken waartegen een staatssecretaris door het systeem had moeten worden beschermd. Wat in feite ook bestuurlijk de meest verstandige oplossing is, maar waar de aanhoudende druk voor deze kinderen, want deze ene, unieke speciale – altijd opnieuw – enzovoort met meer van dergelijke woorden die willen uitdrukken dat het hierbij gaat om een superspeciaal geval, dat.— en zo voort van eeuwigheid tot amen.

Dit leidt tot de onontkoombare conclusie dat de discretionaire bevoegdheid moet worden afgeschaft. De kwestie is niet of een staatssecretaris als Harbers er mee om kan gaan: Het probleem is dat de bevolking er geen weg mee weet.  Wat we afgelopen weekend zagen is dat voor veel dram en druk hanterende organisaties die bevoegdheid deel van het systeem is geworden, als allerlaatste middel. Na de allerlaatste rechterlijke uitspraak is er dan nog de mogelijkheid dat de hoogste bestuurder in kwestie met de hand over zijn hart strijkt. Op basis van zijn eigen medegevoel, compassie en wat voor mogelijke andere oneigenlijke argumenten dan ook?

Niet alleen is dat systematisch een horreur, maar dat is niet waarvoor ooit het uitgebreide ‘voortraject’ werd opgetuigd. Na 12 jaar of meer van uiterst zorgvuldige procedures is het eind van het verhaal dat op de emoties van een bewindsman moet worden gewerkt zodat als deze er slecht van slapen kan,en  hij de kans moet hebben zijn eigen gemoedsrust te herstellen met een streek van zijn vulpen over hart? De discretionaire bevoegdheid is daarmee een aflaat voor een bestuurlijke professional geworden – daar kàn het niet voor bedoeld zijn, of zou dat niet mogen zijn.

Over de lengte van de asielprocedure valt veel te zeggen. Beroep moet mogelijk zijn, maar tot een grens aan alle procedures moet eveneens besloten kunnen worden – door een rechter. Maar dat mag je niet laten afsluiten door een spektakel van emoties, dat degradeert het hele rechtssysteem tot een poppenkast, als voor gerecht voor een spetterende finale vol emoties en meelevende burgers. Die allen wachten op de Stem uit den Hoge voor de ultieme beslissing. Een soort Voice of Holland? De gedachte aan de burgers van Rome die met een duim omhoog of omlaag het laatste woord kregen over het lot van een verslagen gladiator dringt zich op.

Vroeger werd de koning (in sommige landen is dat nu de president) het recht gegeven gratie te verlenen, over het algemeen bij doodstraffen. Maar dat was dan iemand die als staatshoofd een andere rol heeft dan een staatssecretaris nu. Met alle respect voor Harbers: daarvoor is zijn positie te zeer ondergeschikt, En daarom zou deze nooit tot zijn discretie mogen behoren. Het is een verantwoordelijkheid die eenvoudig niet past op zijn niveau. Ook daarom is het belangrijk deze mogelijkheid zo snel mogelijk te laten verdwijnen.

 

5 reacties

  1. Peter Louter schreef:

    Discretionaire bevoegdheid lokt manipulatie, chantage en sociale druk uit. De bevoegdheid veroorzaakt ook willekeur.

  2. Dick H. Ahles schreef:

    Geen enkele reden om verzoeken tot immigratie of verzoeken tot asiel voor wat voor soort beroep of juridische procedures dan ook in aanmerking te laten komen.
    De illegalen, vluchtelingen of potentiële zijn geen Nederlanders en hun beroep op ons rechtstelsel. (wat wel moet kunnen als ze in ons land strafrechtelijk worden vervolgt).

    Wat we wel moeten hebben is een dienst met zeer capabele, niet corrumpeerbare ambtenaren, die op grond van met de overheid opgestelde toelatingsregels ieder geval snel maar eerlijk beoordeeld en op grond van hun bevindingen een beslissing neemt tot een (tijdelijke) verblijfsvergunning. Dit alles binnen vier weken als de aanvragen zich al in ons land bevindt. Hooguit vind op hun beslissingen de mogelijkheid om een externe (niet bestaande uit rechters, politici, partijleden, maar gewone burgers) raad om een marginale toetsing te vragen. Ook binnen vier weken.

    Overigens onderdeel van de dienst dient een check van de binnenlandse veilheidsdienst plaats te hebben op iedereen die verblijfsvergunningen aanvraagt om oplichters, misdadigers, politieke intriganten, spionnen en terroristen te weren. Als je wilt weten hoe dat moet lees dan nog eens Oresto Pintor’s boek ‘De Fuik’ erop na hoe ALLE Engelandvaarders, eerst in detentie werden genomen en pas na een uitvoerige veiligheidscheck (Oresto Pinto deed de ondervragingen) tot de UK werden toegelaten. Dat heeft in de oorlogsvoering tegen Duitsland heel veel ellende voorkomen.

  3. max schreef:

    De oplossing is vrij simpel, laat geen enkele migrant nog binnen en verwijder direct criminele Antillianen, Marokkanen, turken, somaliers, Afghanen uit ons land.

    Verbied aansluitend de islam hier en overweeg een nexit.

  4. Gerrit Joost schreef:

    @ max – mee eens. Ik vind het wel discriminatie van je dat je Turken en Somaliërs met een kleine letter schrijft! Brrrr. Niet overweeg een Nexit, doe een Nexit!

  5. Johan P schreef:

    Een andere oplossing is een aanpassing van de wet in de volgende manier:
    Het staat mensen vrij een asielprocedure te starten en eventueel beroep aan te tekenen tegen het eerste besluit indien dat negatief uitvalt. En uiteraard zijn deze kosten voor de staat.
    Echter, dat recht dient wel te worden gebalanceerd door een verplichting.
    Iemand die de eerste negatieve beslissing accepteert en het land verlaat kan dat (gecontroleerd) doen.
    Iemand die beroep aantekent en weer wordt afgewezen wordt echter automatisch verplicht tot een jaar lang dwangarbeid om de proceskosten (deels) terug te betalen alvorens te worden gedeporteerd.
    Een dergelijke maatregel zal mensen zich laten bezinnen op het eindeloos rekken van procedures.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.